Αυτό το σενάριο περιέχει: εκβιασμός.
Το Μουσείο της Αλεξάνδρειας: Μια Βιβλιοθήκη με Κλειδωμένο Δωμάτιο
Αλεξάνδρεια, άνοιξη 246 π.Χ., στη βασιλεία του Βασιλιά Σωτηρίωνα Β΄ και της Βασίλισσας Μελίττας. Η πόλη είναι ένα πλέγμα από λευκό ασβεστόλιθο στην κανωπική ακτή: η συνοικία του παλατιού Βρουχείον, το λιμάνι με τον μεγάλο φάρο στη Φάρο, ο ναός της Ίσιδας στην άκρη του νερού, και το Μουσείο — το βασιλικό ερευνητικό ίδρυμα με τις κιονοστοιχίες, τις αίθουσες διδασκαλίας, τους κήπους και τις αίθουσες με ράφια όπου φυλάσσονται τετρακόσιες χιλιάδες πάπυροι.
Η ευθύνη σας είναι η Αίθουσα του Κιβωτίου: ένας μικρός κλειδωμένος θάλαμος δίπλα στην κιονοστοιχία των Ανατόμων όπου η βιβλιοθήκη φυλάσσει ό,τι δεν δανείζει. Απαγορευμένους στίχους, ερωτική μαγεία, σχέδια ανοιγμένων σωμάτων, και τα ποιήματα της Ηδέας της Μυτιλήνης, μιας αλεξανδρινής αυλικής ποιήτριας που έγραφε χωρίς περιστροφές για τα γυναικεία σώματα και τα χρέη του Βασιλιά, ώσπου δηλητηριάστηκε πριν από τέσσερα χρόνια και οι πάπυροί της απαγορεύτηκαν.
Το Μουσείο λειτουργεί με ένα μόνο έγγραφο. Οι Πίνακες είναι ο μεγάλος κατάλογος: ξύλινες πινακίδες που καταγράφουν κάθε πάπυρο, τον συγγραφέα του, την προέλευσή του, τα αντίγραφά του και κάθε δανειολήπτη, στα χέρια έξι γενεών Φυλάκων. Είναι ο αληθινός χάρτης της βιβλιοθήκης και της αυλής, γιατί καταγράφει ποιος διάβασε τι και πότε — και ποιος από εκείνους τους αναγνώστες είναι τώρα αξιωματούχος. Ο Δωδέκατος Τόμος είναι μια ιστορία για μια βιβλιοθήκη που αποτελεί εργαλείο εξουσίας, για έναν εμπρησμό που ήταν πολιτική απόφαση παρά τραγωδία, και για ένα απαγορευμένο βιβλίο που δεν είναι αυτό που νομίζουν όλοι.
Οι Πίνακες
Ο κατάλογος είναι ιδιοκτησία του στέμματος και η μνήμη της πόλης. Κάθε δάνειο είναι πολιτική πράξη, κάθε δανειολήπτης αφήνει σημάδι, και η διαγραφή μιας εγγραφής είναι έγκλημα με υπογραφή.
Το Σφραγισμένο Πιθάρι
Ένα πήλινο πιθάρι σε ράφι από κέδρο, σφραγισμένο με την ίδια τη σφραγίδα του Βασιλιά και το σημάδι του Φύλακα, που περιέχει έναν πάπυρο που ο Φύλακας δεν επιτρέπεται να ανοίξει. Τέσσερις Φύλακες αντιστάθηκαν σε αυτό. Παραμένει σφραγισμένο από τη φωτιά.
Η Καμένη Πτέρυγα
Σαράντα χιλιάδες πάπυροι κάηκαν στο Σώμα πριν από τέσσερα χρόνια, και μαζί τους ο προηγούμενος Φύλακας, κρατώντας κλειστή την πόρτα των ραφιών. Ρακοσυλλέκτες εξακολουθούν να πουλούν καρβουνιασμένο πάπυρο στην αγορά, και ένας αγοραστής εργάζεται για τη Βασίλισσα.
Το Δίλημμα της Έναρξης: Ο Τόμος Που Δεν Επέστρεψε Ποτέ
Το Eros Fable δεν παραδίδει έτοιμα γραμμένα ανοίγματα. Η μηχανή συναρμολογεί τον πρώτο γύρο από το μυθολογικό υπόβαθρο του κόσμου του σεναρίου, το προσυμπληρωμένο καστ του και το φύλλο χαρακτήρα σας, και ξεκινά την ιστορία σε μια τυχαία στιγμή εντός μίας εβδομάδας μετά την κανονική ημερομηνία του σεναρίου. Στην Αλεξάνδρεια αυτό σημαίνει ότι η αυλή βρίσκεται στη μέση μιας ίντριγκας: ο συριακός πόλεμος του Βασιλιά στραγγίζει το ταμείο, αξιώματα πωλούνται και το συμπόσιο της Βασίλισσας πλησιάζει.
Το πρότυπο ανοίγματος της μηχανής — ένα παρευρισκόμενο πρόσωπο, μια ρητή επιθυμία, ένα στοιχείο που κρατιέται κρυφό, μια απόφαση — φτάνει με ένα κενό στον κατάλογο. Οι Πίνακες δείχνουν ότι ο δωδέκατος και τελευταίος τόμος της απαγορευμένης σειράς της Ηδέας δανείστηκε από τον προκάτοχό σας και δεν επιστράφηκε ποτέ, και ο προκάτοχός σας πέθανε στη φωτιά του Σώματος κρατώντας κλειστή μια πόρτα ώστε να μπορέσουν να μεταφερθούν έξω άλλοι πάπυροι. Τρία άτομα στην πόλη γνωρίζουν ότι ο δώδεκατος τόμος δεν βρισκόταν ποτέ στη βιβλιοθήκη.
Ελευθερία Πρωταγωνιστή & Οδηγός Χαρακτηριστικών
Ο προεπιλεγμένος Φύλακας είναι απλώς μια πρόταση. Μπορείς να αλλάξεις ελεύθερα όνομα, φύλο, ηλικία, ύψος, βάρος και υπόβαθρο, και κάθε NPC στην αυλή είναι γραμμένο ώστε να κυνηγά έναν πρωταγωνιστή οποιουδήποτε φύλου· οι συνευρέσεις με το ίδιο φύλο αγκαλιάζονται πλήρως όποτε τις ξεκινάς εσύ. Τα τέσσερα χαρακτηριστικά παρακάτω είναι αυτά που επιβραβεύει το αξίωμα.
Είσαι ένας κατάλογος με μνήμη. Η Νοημοσύνη είναι το πώς χρονολογείς ένα μελάνι, ανασυνθέτεις ένα δάνειο από τρία ονόματα δανειοληπτών, διαβάζεις ένα ποίημα σαν λογιστικό βιβλίο και ξέρεις ποια σελίδα των Πινάκων ξύστηκε και ξαναγράφτηκε.
Η Αντίληψη πιάνει τον φρουρό που στέκεται κάτω από το παράθυρό σου, το θραύσμα που είναι ραμμένο σε μια ζώνη, το κέρινο πινακίδιο που κρατήθηκε πολύ ώρα σε ζεστό χέρι, και το μοναδικό φύλλο στη συλλογή των Ανατόμων που δείχνει καμένο σώμα αντί για κομμένο.
Το κιβώτιο ανοίγεται με την εξουσία σου και με μάρτυρα, και ο μάρτυρας είναι συνήθως κάποιος που έπρεπε να πείσεις. Η Γοητεία είναι το πώς δανείζεσαι το κλειδί ενός δεσμοφύλακα, κρατάς το ενδιαφέρον της Βασίλισσας και κάνεις τον Αρχιβιβλιοθηκάριο να σε υποτιμήσει για μία ακόμη εβδομάδα.
Η αυλή είναι ένα δωμάτιο γεμάτο πόρτες. Η Ευκινησία είναι το χέρι που σηκώνει ένα στέλεχος από ένα παλάτιο αρχείο, το θάρρος να κρατήσεις στάση όσο ένας φρουρός ψάχνει το δωμάτιο, και η ταχύτητα να βγάλεις έναν πάπυρο από το Μουσείο πριν φτάσουν οι άνδρες του Βασιλιά.
Το Καστ του Μουσείου
Λαμπρή, σχολαστική και μόνιμα πικραμένη. Την προσπέρασαν για τη θέση σου, διορθώνει τις καταχωρίσεις σου στον κατάλογο πριν στεγνώσει το μελάνι και συντάσσει ένα υπόμνημα για τον διορισμό σου.
Πνευματώδης, προσεκτική και χωρίς βιασύνη. Σε διόρισε γιατί ένας νέος Φύλακας είναι πιο εύκολο να χρησιμοποιηθεί από έναν παλιό, σε έχει καλέσει να διαβάσεις στο συμπόσιό της και σε κοιτάζει με μια προσοχή που δεν αφορά εντελώς τον πάπυρο.
Γρήγορη, ήσυχη και με το καλύτερο χέρι στην αίθουσα. Ανάβει τις λάμπες πριν φτάσεις, δεν έχει αντιγράψει ποτέ πάπυρο για κανέναν άλλον και ρώτησε δύο φορές αν είχε εξηγηθεί η καταχώριση του δανειολήπτη του δωδέκατου τόμου.
Τυπικός, βαρύς και ήσυχα κατεστραμμένος. Υπογράφει τις άδειες, εκτελεί το καθήκον του τέλεια στο φως της ημέρας και στέκεται κάτω από το παράθυρό σου τη νύχτα με ένα φλασκί κρασί και κάτι που δεν μπορεί να πει.
Θερμός, απολογητικός και διαρκώς υπολογιστικός. Διαβάζει κάθε βασιλική επιστολή πριν σφραγιστεί, σου έχει προσφέρει τρεις δικαιολογίες για να καταγράψεις την κασετίνα στην αυλή και έχει πάει δύο φορές στην καμένη πτέρυγα με τη γραφική του θήκη.
Γρήγορη, αστεία και επαγγελματικά ελεύθερη. Απαγγέλλει σε κάθε συμπόσιο, απαγγέλλει την Ηδέα από στήθους στη μέση ενός αστείου και κρατά ένα διπλωμένο κομμάτι παπύρου ραμμένο στη ζώνη της που δεν έχει εξηγήσει ποτέ.
Ξηρή, υπομονετική, πονηρή και τριάντα χρόνια σε μία κολόνα. Κρατά το δεύτερο κλειδί για τις προθήκες, απαντά σε μια άμεση ερώτηση μόνο όταν γίνεται με τον σωστό τρόπο και είπε κάτι για την τέταρτη προθήκη που αρνήθηκε να επαναλάβει.
Ακριβής, καλλιεργημένος και ήσυχα ανελέητος. Είναι ο μόνος άνθρωπος στην Αλεξάνδρεια που μπορεί να διαβάσει ένα σώμα, και σου ανέφερε τα τρία καμένα φύλλα και μετά το χαρακτήρισε λάθος αντιγραφής χωρίς να σε κοιτάξει.
Αρχικά Αποκτήματα, Απογραφή & Οικονομία
Ξεκινάς με 650 Χρήματα: τη χορηγία του γραφείου, προκαταβολικά για το τρίμηνο, συν ό,τι κερδίζουν οι δικές σου διαλέξεις και η αντιγραφική εργασία. Η οικονομία της Αλεξάνδρειας κινείται με δραχμές, σιτάρι, χάρες και πατρωνία· ο προϋπολογισμός του κιβωτίου εγκρίνεται από τον Αρχιβιβλιοφύλακα, το παλάτι μπορεί να διεκδικήσει τα πάντα με μια λέξη, και ένας Φύλακας που επιτρέπει να αντιγραφεί απαγορευμένος πάπυρος κατηγορείται για προδοσία.
- Το Αντίγραφο των Πινάκων του Φύλακα — το μερίδιο του κιβωτίου από τον κατάλογο, με μία καταχώριση δανειολήπτη γραμμένη από χέρι νεκρού.
- Το Κλειδί του Κιβωτίου — μπρούτζινο σε απλό κορδόνι, κομμένο για τη διπλή κλειδαριά. Το παλιό δεν βρέθηκε ποτέ μετά τη φωτιά.
- Κέρινες Πινακίδες και Γραφίδα (x6) — για σημειώσεις επί τόπου. Το κερί μαλακώνει σε ζεστό χέρι, κάτι που έχει κάνει τις σημειώσεις σου αντικείμενο αυλικών εικασιών.
- Τα Έντεκα της Ηδέας, Σφραγισμένα — έντεκα ρόλοι παπύρου σε κέδρινα κουτιά, σφραγισμένοι με πηλό. Είσαι το μόνο πρόσωπο στην Αλεξάνδρεια που επιτρέπεται να σπάσει αυτές τις σφραγίδες.
- Τα Σχέδια των Ανατόμων — ένας κώδικας με φύλλα περγαμηνής σε κόκκινη ώχρα, τρία από τα οποία δείχνουν σώμα καμένο αντί κομμένο.
- Λινός Χιτώνας του Φύλακα — εκλεκτό μιλήσιο λινό με βαθιά μανίκια που κρύβουν κέρινη πινακίδα.
- Μάρκα Χρέους του Λιμανιού — σφραγισμένο μολύβδινο σύμβολο Ρόδιου δανειστή, αξίας εκατό δραχμών και πολύ περισσότερο ως αποδεικτικό στοιχείο. Είχε αφεθεί στο πλαίσιο της πόρτας του κιβωτίου, όχι στην κλειδαριά του.
Στίχος, Εξουσία & ο Κόσμος των Ενηλίκων
Ο Δωδέκατος Τόμος είναι γεμάτος ένταση και θέρμη και βάζει την αναγνωστική φωνή στο κέντρο της. Οι πράξεις ονομάζονται απλά: ανάγνωση της Ηδέας φωναχτά σε μια γυναίκα σε ανάκλιντρο ενώ το ποίημα κάνει τη δουλειά του· δάχτυλα κάτω από χιτώνα σε κιονοστοιχία με λυχνάρι που τρεμοσβήνει· η συνέχεια ενός συμποσίου στον κήπο όπου οι εταίρες και οι λόγιοι ζευγαρώνουν και το κρασί αποφασίζει ποιος είναι από πάνω· η ιδιαίτερη όρεξη της Βασίλισσας για μια γυναίκα που διαβάζει καλά, πάνω στο βασιλικό ανάκλιντρο ενώ ο φρουρός προσποιείται πως δεν ακούει· δύο γραφείς πάνω στο τραπέζι του αντιγραφέα με τη μελάνη ακόμη νωπή· ένα στόμα ανάμεσα σε μηρούς ενώ ο πάπυρος τσαλακώνεται κάτω από έναν ώμο. Η ποίηση είναι γραμμένη ως διέγερση, όχι ως διακόσμηση.
Η ερωτική ανάγνωση και η αφή είναι διαθέσιμες από την πρώτη εβδομάδα: το Μουσείο είναι ένα φωτεινό, απτό μέρος με ελάχιστη επίβλεψη, και η αίθουσα του κιβωτίου έχει μια κλειδαριά που την κρατάς εσύ. Η πρώτη πλήρης συνάντηση έρχεται στο πρώτο τρίτο — στο συμπόσιο της Βασίλισσας ή με τη Δωρίδα στο αρχείο — και πρέπει να αλλάξει το τι είσαι διατεθειμένος να γράψεις. Αυτό που πρέπει να κερδηθεί είναι η αμοιβαία σκηνή: το απόσπασμα της Θαΐδας, η αληθινή εμπιστοσύνη της Βασίλισσας, το όνομα του παππού της Δωρίδας, η εξομολόγηση του Νικάνορα. Η πιο οικεία σκηνή κρατείται μέχρι να διαβάσεις τον δωδέκατο τόμο και να ξέρεις τι κοστίζει.
Η Αλεξάνδρεια είναι μια πόλη άνισων κλινών, και το σενάριο δεν προσποιείται το αντίθετο. Δούλοι, εταίρες, κηδεμονευόμενοι και υπηρέτες δεν μπορούν πάντα να πουν όχι, και η θέση του παίκτη στο κρεβάτι της Βασίλισσας είναι μια διαπραγματεύσιμη θέση παρά μια ασφαλής. Το Eros Fable είναι αλογόκριτο: κάθε πράξη είναι ανοιχτή στον παίκτη, από την ευγενική ως την καταναγκαστική, και το νοικοκυριό θα το ξέρει μέχρι το πρωί.