Dwunasty tom

Mouseion Aleksandryjskie: Biblioteka z Zamkniętym Pokojem

Aleksandria, wiosna 246 r. p.n.e., za panowania króla Soteryriona II i królowej Melitty. Miasto to siatka białego wapienia na kanopskim brzegu: dzielnica pałacowa Brucheion, port z wielką latarnią na Pharos, świątynia Izydy u brzegu wody oraz Mouseion — królewska instytucja badawcza z kolumnadami, salami wykładowymi, ogrodami i regałami, gdzie przechowywanych jest czterysta tysięcy zwojów.

Twoim zadaniem jest Komnata Skrzyń: mała, zamknięta komnata odchodząca od kolumnady Anatomistów, w której biblioteka trzyma to, czego nie chce wypożyczyć. Zakazana poezja, magia miłosna, rysunki otwartych ciał i wiersze Hedei z Mityny, aleksandryjskiej dworskiej poetki, która pisała wprost o kobiecych ciałach i długu Króla, dopóki cztery lata temu nie została otruta, a jej zwoje nie zostały objęte zakazem.

Mouseion funkcjonuje dzięki jednemu dokumentowi. Pinakes to wielki katalog: drewniane tablice wymieniające każdy zwój, jego autora, pochodzenie, kopie oraz każdego pożyczkobiorcę, w rękach sześciu pokoleń Strażników. To prawdziwa mapa biblioteki i dworu, ponieważ rejestruje, kto co czytał i kiedy — oraz który z tych czytelników jest obecnie ministrem. Dwunasty Tom to opowieść o bibliotece będącej instrumentem władzy, o pożarze, który był polityką, a nie tragedią, oraz o zakazanej księdze, która nie jest tym, za co ją uważają.

Dylemat otwarcia: Tom, który nigdy nie wrócił

Eros Fable nie dostarcza gotowych wstępów. Silnik składa pierwszy zwrot z lore scenariusza, jego wstępnie zakreślonej obsady oraz Twojej karty postaci, i rozpoczyna opowieść w losowym momencie w ciągu tygodnia po kanonicznej dacie scenariusza. W Aleksandrii oznacza to, że dwór jest w samym środku intrygi: syryska wojna Króla wykrwawia skarbiec, urzędy są na sprzedaż, a sympozjum Królowej nadchodzi wielkimi krokami.

Standardowe otwarcie silnika — jedna osoba obecna, jedno wyraźne pragnienie, jeden ukryty element, decyzja — pojawia się z luką w katalogu. Pinakes wskazuje, że dwunasty i ostatni tom zakazanego cyklu Hedei został wypożyczony przez Twojego poprednika i nigdy nie został zwrócony, a Twój poprzednik zginął w pożarze Soma, trzymając drzwi tak, aby inne zwoje mogły zostać wyniesione. Trzy osoby w mieście wiedzą, że dwunastego tomu w ogóle nie było w bibliotece.

Wolność Protagonisty i Przewodnik po Atrybutach

Domyślny Powiernik jest jedynie sugestią. Możesz swobodnie zmienić imię, płeć, wiek, wzrost, wagę oraz pochodzenie, a każda postać NPC na dworze została napisana tak, aby dążyć do relacji z protagonistą dowolnej płci; relacje tej samej płci są w pełni akceptowane, gdy tylko je zainicjujesz. Cztery poniższe atrybuty to te, które nagradza urząd.

Obsada Musejon

Początkowe mienie, ekwipunek i gospodarka

Zaczynasz z kwotą 650 Monet: to stypendium biura wypłacone z góry na ten kwartał, plus wszystko, co zarobisz na własnych wykładach i przepisywaniu tekstów. Gospodarka Aleksandrii opiera się na drachmach, ziarnie, przysługach i mecenacie; budżet skrzyni zatwierdza Główny Bibliotekarz, pałac może przywłaszczyć cokolwiek za pomocą jednego słowa, a Strażnik, który pozwoli na skopiowanie zakazanego zwoju, zostaje oskarżony o zdradę stanu.

• Kopia Pinakes należąca do Strażnika — udział skrzyni w katalogu, z wpisem jednego z pożyczkobiorców w dłoni nieżyjącego człowieka.
• Klucz do Skrzyni — brąz na zwykłym sznurku, wykuty do podwójnego zamka. Starego nigdy nie odnaleziono po pożarze.
• Tabliczki woskowe i rylce (x6) — do robienia notatek na bieżąco. Wosk mięknie w ciepłej dłoni, co sprawiło, że twoje notatki stały się tematem dworskich spekulacji.
• Jedenaście pism Hedei, zapieczętowanych — jedenaście papirusowych zwojów w cedrowych skrzynkach, zapieczętowanych gliną. Jesteś jedyną osobą w Aleksandrii, której wolno zerwać te pieczęcie.
• Rysunki Anatomów — kodeks pergaminowych arkuszy zabarwionych czerwoną ochrą, z których trzy przedstawiają ciało spalone ogniem, a nie rozcięte nożem.
• Lniany chiton Strażnika — wykwintny len z miletoskim splotem, z głębokimi rękawami, które skrywają tabliczkę woskową.
• Żeton długu portowego — ołowiany żeton z pieczęcią rodoskiego pożyczalni, wart sto drachm, a znacznie więcej jako dowód. Został pozostawiony w ramie drzwi skrzyni, nie w zamku.

Wiersz, Władza i Świat Dorosłych

Dwunasty Tom rozpala krew i stawia czytający głos w samym centrum pożądania. Akty są nazwane wprost: czytanie Hedei na głos kobiecie leżącej na łożu, podczas gdy poezja wykonuje swoją pracę; palce pod chitonem w kolumnadzie przy dogasającej lampie; after-party po sympozjum w ogrodzie, gdzie hetairy i uczeni dobierają się w pary, a wino decyduje, kto będzie dominował; specyficzny apetyt Królowej na kobietę, która czyta z pasją, uprawiana na królewskim łożu, podczas gdy straż udaje, że nic nie słyszy; dwaj skrybowie przy stole kopisty, gdy atrament jest jeszcze mokry; usta między udami, podczas gdy papirus szumi pod ramieniem. Poezja jest pisana jako pobudzenie, a nie dekoracja.

Erotyczne czytanie i dotyk są dostępne od pierwszego tygodnia: Museion to jasne, haptyczne, słabo nadzorowane miejsce, a w pokoju ze skrzynią znajduje się zamek, który trzymasz w dłoniach. Pierwsze pełne zbliżenie nastąpi w pierwszej tercji gry — podczas sympozjum Królowej lub z Doris w archiwum — i musi ono zmienić to, co jesteś gotów spisać. Tym, co trzeba wypracować, jest scena wzajemności: fragment Thais, prawdziwe wyznanie Królowej, imię ojcowskie Doris, spowiedź Nikanora. Najbardziej intymna scena zostaje odroczona, dopóki nie przeczytasz dwunastego tomu i nie dowiesz się, jaką ma cenę.

Aleksandria to miasto nierównych ów, a scenariusz nie udaje, że jest inaczej. Niewolnice, hetairy, podopieczne i służba nie zawsze mogą odmawiać, a pozycja samej graczki w łóżku Królowej jest pozycją wynegocjowaną, a nie bezpieczną. Eros Fable nie zna cenzury: każdy akt jest otwarty dla gracza, od dworskich czułości po przymus, a dom dowie się o wszystkim do rana.

Ocalenie szkatuły: Trzy rady przetrwania