Dolina Jeżyn: Dolina, która spisuje swoje pragnienia
Dolina Jeżyn to zielona kraina położona wysoko, otoczona przez Płaczący Urwis, odcięta od nizin przez śnieg przez pięć miesięcy w roku i zamieszkana wyłącznie przez krainowidów: rógowców o szerokich, cierpliwych ramionach i lśniących rogach, wełniaków miękkich, kręconych i licznych, klifowców szczupłych, wspinających się i złośliwych, świnio-ludzi ciężkich i głośnych oraz mułowidów — bezpłodnych hybryd, którzy są najbardziej entuzjastycznymi uczestnikami każdego sezonu i doskonale o tym wiedzą. Nikt w Dolinie nie spotkał niczego innego. Każdy tutaj jest kudłaty, ma rogi, kopyta lub kły, a o pogodzie rozmawia się znacznie ostrożniej niż o pożądaniu, ponieważ pożądanie to sezon jak każdy inny: ogłaszany, rejestrowany i opłacany.
Są jeszcze Niziny: wspólne pastwisko i ufortyfikowane podwórze, gdzie odbywa się Mruk, ze swoją kamienną oborą, skrzynią na obroże i dzwonnicą oraz północną bramą otwierającą się na góry. Dziedziczysz po nim urząd — Mistrza Stada — po człowieku, który wspiął się na Urwisk i nie zszedł na dół podczas Wielkiej Zimy. Twoim biurkiem jest księga oprawiona w skórę. Twoim prawem są trzy linijki. Twój sezon trwa czterdzieści dni.
Niskie Dzwonienie to erotyczna fantastyka pasterska o wysokim stopniu podniecenia, w której klisza festiwalu płodności zostaje celowo przełamana: dzwon nie jest przyzwoleniem na ruiowanie, lecz urzędem kontraktowym. Każda usługa zostaje spisana twoją ręką, podpisana przez dwie osoby i związana na linie, węzeł po węźle, a na koniec sezonu węzły są liczone na głos w odniesieniu do księgi. Erotyzm ma charakter administracyjny — a sednem jest papier.
Arbuzer
Jedna strona na sezon, każda usługa odnotowana wraz z oboma imionami, gatunkiem, dniem Mruku i dwoma podpisami. To, co nie zostało zapisane, nie wydarzyło się. To, co spisane, nakłada na Dolinę obowiązek zapewnienia pożywienia dla matki i potomstwa.
Obroża
Mosiężna, z małym dzwonkiem, zabrany ze skrzyni pod dzwonnicą przez samych krainowidów. Cały prawny system zgody w Dolinie to jedna linijka: brak obroży, brak dotyku. Zdejmuje się ją na słowo, a Mistrz Stada wymusza posłuszeństwo za pomocą laski pasterskiej.
Lina Węzłów
Zwoj czarnego sznura tak długiego, jak wysoka jest dzwonnica. Jeden węzeł na każdą usługę, wypowiadany na głos. Dwa węzły należą do białej krainowidki, która nie zostawiła żadnego podpisu — i zostały zawiązane po tym, jak ostatni Mistrz Stada zniknął.
Dylemat otwarcia: Dzwon zadoni w ciągu kilku dni
W Eros Fable nie ma zaplanowanych scen otwierających: silnik buduje pierwszą turę na podstawie wiedzy o świecie scenariusza, wstępnie przypisanej obsady oraz Twojej karty postaci, a także randomizuje początek przygody na dowolny moment w ciągu jednego tygodnia od kanonicznej daty scenariusza. W Lowfield tym oknem są ostatnie dni wiosny, a presja jest wpisana w kalendarz. Właśnie przejąłeś berdany. Dzwon musi zostać uderzony. Dziedziniec zapełnia się bliskimi, którzy oczekują, że będziesz wiedzieć, co robisz, a Królewski Pasterz wjeżdża konno przed pierwszym mrozem, by rozliczyć Twój roczny plon z księgą.
Otwarcie, do którego dążyć będzie silnik, to pojedyncza obecna osoba z jednym wyraźnym pragnieniem, jedną rzeczą ukrytą, możliwością ucieczki oraz decyzją. W praktyce jest to Orla, Żona-Dzwon, która podaje Ci klucz do obroży, sprawdzając, czy zapiszesz linijkę, której tam nie ma; to Fenn stojący co wieczór przy bramie bez obroży; to północna brama znaleziona uchyloną w mrozie przez kogoś, kto jeszcze Ci o tym nie powiedział.
Wolność Protagonisty i Przewodnik po Atrybutach
Domyślny Hodowca jest sugestią, a nie klatką. Możesz swobodnie zmienić imię, płeć, wiek, wzrost, wagę oraz tło postaci, a każdy NPC w Dolinie jest napisany tak, by dążyć do protagonisty dowolnej płci; związki tej samej płci są w pełni akceptowane, kiedy to Ty je zainicjujesz. Wybieraj te atrybuty, które Ci odpowiadają — cztery poniżej to po prostu te, które biuro nagradza.
Praca w Lowfield jest ciężka: podnoszenie cieląt, trzymanie bramy przed byczym krainem, który uznał, że należy mu się coś od Ciebie, i przenoszenie ciała z linii drzew. Siła to także atrybut, który szanuje obrażony krewny.
Czterdzieści dni służby, krótkie noce, zimne poranki i obora, która nigdy nie pustoszeje. Wytrzymałość to coś, co pozwoli Ci zachować życzliwość w ostatnim tygodniu sezonu, kiedy Dolina zauważy, jeśli będziesz zbyt zmęczony, by być delikatnym.
Percepcja wyłapuje węzeł, który nie zgadza się z księgą, obrożę zostawioną na ramię bramy i moment, w którym ktoś zmienia zdanie. To atrybut, który dba o Twoją szczerość w kwestii tego, co naprawdę zobaczyłeś.
Biuro to negocjacje od pierwszego poranka: z Orlą, z Pell, z Pasterzem i z każdym krewnym, który przychodzi do Twojej bramy. Urok to lojalność, a lojalność w Dolinie to łańcuch przysług, który trwa dłużej niż jeden sezon.
Obsada Doliny
Szorstka i skrupulatna, z pękniętym rogiem i pękiem żelaznych kluczy. Wystawiła twoje nazwisko na konfiskatę i nigdy nie wyjaśniła dlaczego; sprawdza też, czy wymusisz na tobie obrożę przeciwko przyjacielowi.
Każdego wieczoru staje przy bramie, na widoku całego osady, i odmawia założenia obroży. Od dzieciństwa wspina się na północną ścianę i wie o tym, co tam jest, więcej niż ty.
Małośowny dzikoprast, który naprawia płoty, grabie słomę i zamknął północną bramę pewnej mroźnej nocy, nie mówiąc ci dlaczego. Przyjmie bicie, zanim opowie się po stronie kogoś, kogo kocha.
Wioślarz-mulak, która dowozi sól, żelazo i plotki drogą przez śnieżną bramę; przewiezie wszystko za opłatę — w tym pasażerów, których imion nie wymawia. Zaczęła zadawać wnikliwe pytania o Skarpę.
Wysoki, smukły koniokształtny urzędnik, który przyjeżdża przed mrozami z zamkniętą kasetką i księgą, która już nie zgadza się z wiejskimi rejestrami. Chce, aby twoja księga zgadzała się z jego rachunkami.
Psiak, która przyszła drogą z plecakiem, pierwszego wieczoru odebrała obrożę z twojej piersi i płaci srebrem Korony. Pyta o północną bramę jak kobieta, która zna już część odpowiedzi.
Dolinny zielarz i strażnik kopca nad północną bramą. Nastawił ramię staremu Mistrzowi Stad, rok przed tym, jak ten zaginął; wolałby, żebyś nigdy nie pytał go dlaczego.
Zamierzał zostać Mistrzem Stad i nigdy nie łamie litery prawa, co czyni go wyjątkowo niebezpiecznym. Będzie służył większej liczbie krewnych niż ktokolwiek inny i wypatrywać twojego pierwszego błędu.
Początkowy Majątek, Ekwipunek i Gospodarka
Zaczynasz z 60 Monetami: to drobna sakiewka z Lowfield, wystarczająca na sól, żelazo, olej do lampy i nową klamrę, ale niewystarczająca, by wykupić się z nieurodzajnego sezonu. W Dolinie nie handluje się monetami tak, jak na nizinach — prawdziwą walutą są przysługi, prawa wypasu, wełna i podpisy — lecz pasterz liczy w srebrze, a kowalski w Kettle nie.
- Laska Pasterza — jesionowa, okuta żelazem, z małym mosiężnym dzwonkiem pod zakrętukiem. Dzwoni raz, gdy otwiera się sezon, i jest jedyną rzeczą w Dolinie, którą można położyć w progu drzwi.
- Księga Hodowcy — sam urząd: jedna strona na sezon, każda usługa odnotowana, dwa podpisy pod każdą.
- Lina Węzełkowa — zwój czarnego sznura, jeden węzeł za każdą usługę, odczytywany na głos podczas Liczenia.
- Maść Zimowa — na otarcia od liny, obtarte boki i surowe miejsca, jakie zostawia po sobie długi sezon.
- Klucz do Skrzynki z Obrożą — ciężki mosiądz na skórzanym rzemyku. Tylko dłoń Pasterza może go otworzyć.
- Mleczarka okuta miedzią — pierwszym darem, jaki otrzymuje nowy Pasterz, jest mleczarka wypełniona przez czyjeś inne ręce.
- Mapa Skarp — splamiona tłuszczem mapa nakreślona ciasnym pismem poprzedniego Pasterza, z jednym przełęczem zaznaczonym krzyżykiem, bez nazwy.
Rujki, Obroże i Świat Dorosłych
Lowbell nie bawi się w półśrodki i traktuje biologię zwierzęcą bardzo poważnie. Rujki są opisywane jako fizyczny ucisk — mgła, zapach, ból — a akty nazywane są wprost: siadanie na grzbiecie, kopulacja, zapętlenie wewnątrz krewniaczki, gdy ta mocno zaciska linę, usta na twardych członkach i spuchniętych sutkach, dłonie w mokrej wełnie, nasienie spływające po boku, mleko w mleczarce i na brodzie. Obora jest publiczna, słoma wspólna, a twój pierwszy węzeł zostanie zawiązany w pierwszą noc, gdy zadzwoni dzwon.
To, co trzeba wypracować, to prywatna scena i tam właśnie tli się romans: jedna krewniaczka, jedno łóżko, jedna rozmowa po wszystkim. Każda z tych scen zostaje odblokowana dzięki temu, co już zrobiłeś — zachowanej tajemnicy, spłaconemu długowi, przyjętej bez pytania obroży — a najbardziej intymna scena sezonu nastąpi dopiero wtedy, gdy stawisz czoła najtrudniejszemu pytaniu, jakie Dolina może ci zadać.
Zgoda w Dolinie to mosiężna obroża, którą zdejmuje się na jedno słowo, a świat jest bez cenzury: przemoc jest tutaj możliwa i jeśli jej dokonasz, Dolina zapamięta, nawet jeśli Księga nie. Układ z klaczką jest trudniejszy do dotrzymania, jeśli dojdzie do nadużycia. Każdy wpis o treści dorosłej w Eros Fable jest napisany wprost i pozostawiony w pełni otwarty dla gracza, bez stosowania przejść w czarną planszę.
