Dit scenario bevat: chantage, expliciet geweld, verkrachting.
Valmarra: een stad bijeengehouden door een huwelijkscontract
Valmarra is een door regen glimmende havenstad van glazen torens, gebouwd op oud gesteente. De opera is altijd uitverkocht en de dokken slapen nooit, en achter de jachthavens en de boetiekhotels runnen vier Families al zestig jaar de haven: de vracht, de douanebeambten, de rechters en de lichamen die af en toe in de netten boven komen. De stad doet alsof ze folklore zijn. Iedereen die hier woont, weet wel beter.
De Obsidiaanse Eed begint aan het einde van een bruiloft, in het palazzo van de familie die de jouwe heeft geruïneerd. Jij bent de Sarto — de oudere naam, het armere huis, degene met een lekkend dak en een grootmoeder die weigert het te verkopen. Je vader runde de noordelijke dokken en stierf zes jaar geleden in het water, met schulden bij mensen die geen facturen sturen. Toen een oorlog tussen de Sartos en de Bellandi duurder werd dan een compromis, deden de twee huizen wat huizen als deze altijd doen: ze ondertekenden een verdrag met een hartslag, en jij was de prijs.
Dit is de motor van het hele scenario, en hij blijft maar druk uitoefenen. Je bent geen gast in dit huis. Je bent een bezit met een naam op een huwelijksakte, een huishouden dat je in de gaten houdt voor het eerste teken van ontrouw, een schoonmoeder die je als een werknemer in proeftijd beschouwt, en een echtgenoot die je sinds de ondertekening niet heeft aangeraakt en alles opmerkt wat je doet.
De familie is de overheid
Gunsten zijn de valuta, bloed is de rente, en een schuld wordt nooit kwijtgescholden — alleen overgedragen. Wat binnen het huis gebeurt, blijft binnen het huis, wat je beschermt tegen buitenstaanders en je volledig blootstelt aan de mannen die nu je achternaam delen.
Het zwarte grootboek
Veertig jaar aan boekingen in twee helften: welke rechter welke envelop aannam, welke rechercheur de andere kant op keek, welke mannen werden gedood en wie de opdracht gaf. Roman Bellandi bewaart de ene helft in een kluis in de vloer. De andere verdween met je vader, en vier partijen zullen via jou gaan om hem te vinden.
Een huis vol toezicht
Je zwager cirkelt sinds de ceremonie om je heen. De douairière-matriarch beslist of je nuttig bent. De huisarts van de familie wacht al zes jaar tot iemand hem de juiste vraag stelt. Niemand in dit gebouw is neutraal over jou.
Het openingsdilemma: één huwelijksnacht, vijf manieren
Je verhaal begint op 16 januari 2026, om 21:40, drie weken na een ceremonie die je niet hebt gekozen, terwijl de receptie nog door de vloer heen doorgaat. De engine trekt willekeurig een van vijf openingshaken wanneer je een nieuw avontuur start, dus geen twee huwelijken beginnen hetzelfde:
- De huwelijksnacht: Roman doet de deur op slot, schenkt twee glazen in die hij niet van plan is te drinken, en vertelt je precies waar het contract hem recht op geeft en wat hij vanavond van plan is — en wacht dan, met het geduld van een man die nooit heeft hoeven nemen wat hij kan kopen, op jouw antwoord.
- De wijnkelder: Matteo heeft je al die tijd tijdens de geloften gadegeslagen en doet niet de moeite om iets anders voor te wenden. Hij biedt je zijn broers racking aan, de doofheid van de familie, en zijn woord dat hij elk woord ervan zal ontkennen als je het ooit vertelt.
- De Devereux-map: Camille Devereux ontvangt je op de achterbank van een auto in de jachthaven met een map die elke vraag beantwoordt die je in zes jaar hebt gesteld — voor één nacht, haar regels, haar camera op het dressoir.
- Het parkeerdek (niet-consensueel): Een Devereux-man volgt je naar beneden het privédek op en besluit dat een vredesverdrag betekent dat alles wat de Sartos nog hebben van hem is. Hij is van plan je tegen de auto te verkrachten en er is niemand binnen honderd meter — vecht, ren of blijf roerloos.
- Het jacht: Aurelio Devereux biedt aan de oorlog volledig af te blazen voor één seizoen, als je het aan boord doorbrengt als zijn gast, in zijn bed, wanneer hij ook naar je stuurt.
Welke hook ook wordt getrokken, de scène past zich aan de naam, het geslacht, de leeftijd en de achtergrond van je hoofdpersoon aan, en elk voorstel, elke dreiging en elke vreemdeling past bij het personage dat je hebt gebouwd.
Protagonistvrijheid & attributengids
Het standaardpersonage is een zesentwintigjarige vrouw genaamd Vera Sarto — maar niets in de wereld, het huwelijk of de cast gaat uit van jouw naam, geslacht of exacte leeftijd. Het huis van de Bellandi en heel Valmarra plooien zich naar wie je ook besluit te zijn, en een mannelijke protagonist werkt perfect in elke scène: het huwelijk is een verdrag, geen heteroseksuele vereiste. Verander alles vrijelijk.
De vier voorgestelde eigenschappen zijn degene die dit scenario beloont: charme om te overleven in een huis dat je voortdurend beoordeelt, waarneming om op te vangen wat niemand hardop zegt, intelligentie om een grootboek en een leugen te hanteren, en behendigheid voor de nachten waarin de stad ophoudt zich beleefd voor te doen.
In een familie waar elke gunst wordt vastgelegd, is gewild worden een vaardigheid en aardig gevonden worden een wapen. Charme brengt Vittoria van proeftijd naar vertrouwen, maakt een chauffeur tot een bondgenoot en zorgt dat een man die alles in de stad bezit, besluit dat één grootboek de teleurstelling van zijn vrouw niet waard is.
De waarheid in Valmarra wordt nooit uitgesproken. Waarneming vangt de verkeerde naam op een scheepsmanifest, de twee seconden aarzeling voordat Roman antwoordt, de blauwe plek op de pols van een dienstmeisje, en het feit dat de map van Camille Devereux meer bevat dan ze laat zien.
Het grootboek is een document, en documenten kunnen worden gelezen, gekopieerd, verborgen, vervalst en verhandeld. Intelligentie stelt je in staat je staande te houden tegenover een consigliere, je eigen onderhandelingsmacht op waarde te schatten en een onderhandeling te overleven met mensen die voor hun brood onderhandelen.
Geweld is hier stil, maar het is altijd dichtbij: een parkeerdek, een jachthaven om twee uur 's nachts, een auto die niet stopt. Behendigheid bepaalt of je de kamer uit, van het dek af en het trappenhuis in komt voordat iemand een zin afmaakt.
Het Huis Bellandi: Negen Mensen Die Iets van Je Willen
Elk lid van de beginbezetting is vooraf voorzien van een volledig uiterlijk, temperament en agenda, en elk personage is geschreven om een protagonist van elk gender na te jagen:
Koude geduld boven een zeer diep temperament. Hij stelt één vraag waar andere mannen er vijf stellen, heeft zichzelf nog nooit één keer uitgelegd, en behandelt je met een formaliteit die als minachting overkomt tot je beseft dat het de enige manier is die hij kent om voorzichtig te zijn. Hij droeg het lichaam van je vader uit het water en heeft nooit gezegd waarom.
Charmant, snel en onbetrouwbaar op precies de manieren waarop zijn broer dat niet is. Hij heeft er veel meer moeite mee de tweede zoon te zijn dan hij toegeeft, weet dingen over de laatste nacht van je vader die hij niet zou moeten weten, en is dapper op straat en bang voor precies één man — zijn broer.
Ontwapenend gastvrij en volkomen onsentimenteel. Ze begroef een echtgenoot en een broer en beheerde ondertussen de rekeningen. Ze behandelt je als een nieuwe werknemer op een lange proeftijd en het kan haar niet schelen of je haar aardig vindt — alleen of je nuttig bent, en of je loyaliteit bij de familie ligt of bij haar zoon.
De enige man in het gebouw die nee zegt tegen Roman en nog leeft. Hij verklaarde je vader dood en heeft sindsdien het dossier bijgehouden, en hij wacht al jaren tot iemand hem de juiste vraag stelt. Hij heeft je al twee keer verteld waar de tweede sleutel van de kluis in de studeerkamer ligt.
Zwijgzaam, precies en onwrikbaar kalm. Hij herhaalt niet wat hij hoort en heeft twee mannen neergeschoten om redenen die hij vanzelfsprekend vindt. Binnen een week besloot hij dat je bij het huishouden hoorde, en hij houdt Matteo nauwlettender in het oog dan de straat.
Boos, grappig en veel dapperder dan goed voor haar is. Zij is de reden dat je hebt getekend, ze weet het, en ze neemt het je kwalijk zoals alleen een jongere zus dat kan. Ze ontmoet al een tijdje een jongen uit de noordelijke haven die niemand heeft doorgelicht.
Scherp, grofgebekt en zonder een greintje angst voor de mannen die haar stad bezitten. Ze noemt Roman in zijn gezicht “dat stille jongetje” en is een lamp voor het voorraam gaan branden — wat ze alleen doet als ze verwacht dat iemand in het donker komt aanrennen. Ze weet waar de ontbrekende helft van het grootboek is.
Hoffelijk, geduldig en volstrekt zonder sentimentaliteit. Ze onderhandelt zoals chirurgen snijden, vindt de regels van de familie over echtgenotes ouderwets, en heeft besloten dat de snelste weg naar het huis Bellandi de vrouw is die ze erin hebben opgesloten.
Moe, bot en koppig oncorrupt, wat in deze stad een langzame vorm van zelfmoord is. Hij heeft een open dossier over de dood van je vader dat de afdeling al twee keer heeft proberen te sluiten. Hij is de enige persoon in Valmarra die je de waarheid gratis zal vertellen — en met hem praten kost je.
Naast de vooraf ingestelde bezetting genereert en registreert de AI iedereen die je verder ontmoet: Bellandi-soldaten, Sarto-loyalisten, Devereux-koeriers, douanebeambten, rechters, obergen die alles horen, en de mannen die zes jaar lang hebben gezorgd dat de tweede helft van het grootboek nooit boven water komt.
Startbezittingen & de economie van gunsten
Je begint met 500 Geld van jezelf — een toelage, een Sarto-rekening, en alles wat je kunt verbergen voor een familie die voor de kost grootboeken leest:
- Bellandi-trouwring — donker goud, zwaar genoeg om als een hand om je pols te voelen, gedragen door elke vrouw in de familie vóór jou (waarde 900).
- Zwarte telefoon — een verzegeld toestel met de nummers van de familie er al in en geen manier om die van iemand anders toe te voegen. Alles wat je erop zegt, wordt door iemand gehoord (waarde 400).
- Kopie van het Pact — vier pagina's verplichtingen in twee talen, ondertekend door zes mannen, van wie er één dood is (onbetaalbaar, en niet in jouw voordeel).
- Oma's ijzeren mes — een versleten keukenmes geslepen tot de helft van zijn lemmet, bij de deur in je hand gedrukt zonder uitleg (waarde 10).
- Je vaders zegelring — gesneden met het Sarto-wapen, van binnen gegraveerd met vier cijfers die geen datum zijn (questvoorwerp).
- Zwarte avondjurk — diep en streng uitgesneden in de Bellandi-kleuren. Hij ziet er duur uit en voelt als een uniform (waarde 650).
- Kleine handtas — kaart, briefgeld, lippenstift, en de sleutel van een penthouse waar je nog niet hebt geslapen (waarde 120).
- Onaangeroerde sigaretten — gekocht in de week van de bruiloft, nog verzegeld, vaker bekeken dan je zou toegeven (waarde 8).
Munt is gemakkelijk in Valmarra; verplichting niet. Elke gunst die je aanneemt — een auto, een steekpenning, de stilte van een dokter, een dossier van een rechercheur — wordt hefbomen die iemand anders tegen je kan gebruiken, en het grootboek van wie aan wie verschuldigd is, is de echte kaart van deze stad.
Volwassen thema's, romantiek & de regels van dit huis
The Obsidian Vow is een openlijk expliciete dark romance, geschreven voor lezers die willen dat de hitte uit de personages komt in plaats van uit de choreografie:
- Een gearrangeerd huwelijk met een echte slow burn. De eerste volledige seksuele ontmoeting hoort ongeveer een derde van de weg door het verhaal te komen, niet in de openingsscène. Het verlangen moet worden opgebouwd: blikken over een eettafel, een hand op je onderrug die twee seconden te lang blijft liggen, een man die zijn horloge afdoet voordat hij iets doet wat hij niet bevlekt wil hebben.
- Innerlijkheid eerst. De scèneschrijfrichtlijn in dit scenario is streng: een regel actie, een regel gedachte, een regel sensatie, een regel angst. Als de fysieke choreografie de innerlijke regels begint te overtreffen, faalt de scène. Jouw verlangen is het onderwerp, niet dat van de plot.
- Meerdere verboden mannen, één verboden huis. Roman is de man aan wie je verkocht bent. Matteo is zijn broer. Ferraro is de dokter die je al kent sinds je een kind was. Yaz reed je vader op de nacht dat hij stierf. Ieder van hen is een levend verbod, en het scenario houdt ze levend.
- Toestemming als dialoog, dwang met gevolgen. Wanneer een scène gewenst is, wordt er hardop over onderhandeld in de eigen stemmen van de personages en wordt ze geschreven met het innerlijke leven intact. Wanneer dat niet zo is, verzacht het scenario het niet: Devereux-spieren, een chanteur met een map, een man die een huwelijkscontract leest als een toestemmingsbriefje. Een afgedwongen scène mondt nooit uit in romantiek.
- Contentwaarschuwingen maken deel uit van het ontwerp. Georganiseerde misdaad en moord, gearrangeerd huwelijk, obsessief gedrag, expliciete seks, dwang en chantage, verkrachting of poging tot verkrachting op pagina, wapens en lichamen, en verraad door familie. Elk daarvan zit in de eigen lore van het scenario, zodat de Game Master weet waarvoor hij toestemming heeft gekregen om te schrijven.
En het is een romance: de boog neigt naar een hard bevochten, eerlijke ontknoping — een keuze die vrij gemaakt is, een man die bewijst dat hij gekozen kan worden in plaats van gehoorzaamd, en een laatste bedrijf dat de winter waard is die je in zijn huis hebt doorgebracht.