สถานการณ์นี้มีเนื้อหาดังต่อไปนี้: ข่มขืน
ซินเดอร์ฮอลล์: ราชสำนักที่กำลังแพ้สงครามของตน
ฤดูใบไม้ผลิ ปี 1311 แดนชายแดนเถ้าถ่าน คือดินแดนที่ราบสูงอันหนาวเหน็บ แห่งต้นสนดำ บึงที่จมน้ำ และหมู่บ้านที่ต้องชำระหนี้ที่ปู่ย่าตายายของพวกเขาก่อไว้ เหนือแนวต้นไม้ ยืนต้น ต้นเถ้าถ่าน: ยักษ์ใหญ่ที่ตายแล้วสูงเท่ามหาวิหาร เปลือกขาวราวกระดูก รากแผ่กว้างออกไปหนึ่งไมล์ ใต้รากเหล่านั้น ในโถงไม้รากและอำพัน อาศัยราชสำนักเถ้าถ่าน
ทุกๆ เจ็ดปี หมู่บ้านในแดนชายแดนจะมอบหนึ่งวิญญาณให้ราชสำนักนั้น มันถูกเรียกว่า บรรณาการ และถูกห่อหุ้มด้วยพิธีกรรม: ผ้าขาว พวงมาลัยหนามแห้ง การเดินขึ้นเนินเขา โดยมีทั้งหมู่บ้านตามหลังคุณ และไม่มีใครเอ่ยชื่อคุณ ฤดูใบไม้ผลินี้ พวงมาลัยนั้นถูกสวมรอบคอคุณ
บรรณาการเถ้าถ่าน เป็นนวนิยายแฟนตาซีโรแมนติกที่จริงจังกับข้อตกลงของชาวเฟย์ และสร้างโครงเรื่องทั้งหมดจากคำตอบของคำถามเดียว: บรรณาการนี้มีไว้เพื่ออะไรกันแน่? ชาวบ้านเชื่อว่าชาวเฟย์รับไปหนึ่งเพื่อรักษาที่เหลือไว้ และคนนั้นจะไม่มีใครเห็นอีกเลย ความจริงนั้นแปลกกว่าและเลวร้ายกว่า บรรณาการไม่ใช่เครื่องสักการะ มันคือกลอนล็อก ใต้ต้นเถ้าถ่าน หลับใหลวาร์ห์ ผู้เป็นถ่านใต้พิภพ — เทพที่ถูกเผาและฝังไว้ก่อนหมู่บ้านแรกจะถูกสร้างขึ้น — และพันธสัญญาที่ทำให้มันหลับใหลถูกต่ออายุด้วยเลือดที่มอบให้อย่างอิสระในช่วงเปลี่ยนผ่านของทุกปีที่เจ็ด
ชาวเฟย์ไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่กินมนุษย์ พวกเขาคือผู้คุมคุก และพวกเขากำลังพ่ายแพ้ ราชสำนักเองกำลังตาย: ไม่ใช่เพราะอายุขัย แต่เพราะพันธสัญญาที่กำลังล้มเหลว ทุกปีต้นเถ้าถ่าน เย็นลงเรื่อยๆ และทุกปีซินเดอร์ฮอลล์สูญเสียใครสักคนให้ความมืดใต้ราก
พันธสัญญามีตัวตน
คำสัญญาที่ให้ไว้ในซินเดอร์ฮอลล์สามารถถูกเรียกให้ทำตาม แลกเปลี่ยน หรือใช้สังหารคุณได้ ชาวเฟย์โกหกไม่ได้ แต่พวกเขาจะใช้ทั้งชีวิตบิดประโยคเดียว — ดังนั้นทั้งโลกจึงดำเนินไปด้วย ถ้อยคำที่แม่นยำ หนี้สิน และความสยดสยองของการที่คุณได้ให้คำมั่นไว้
ราชสำนักที่กำลังตายและงดงาม
ผู้รักษาที่มีปีกผีเสื้อกลางคืน นักดวลที่ผอมจนเห็นกระดูก สิ่งมีชีวิตที่เคยเป็นเทพของใครบางคน เมื่อสามร้อยปีก่อน และตอนนี้รินเหล้า หยิ่งทะนง เบื่อหน่าย โหดร้ายแบบคนที่ไม่เหลืออะไรจะเสีย และต้อนรับขับสู้แบบคนที่ไม่มีแขกใหม่มานานเจ็ดปี
ราชสำนักน้ำค้างแข็งเฝ้าจับตา
ราชินีเอลรินแห่งน้ำค้างแข็งเชื่อว่าต้นเถ้าถ่านควรถูกเปิด ไม่ใช่เฝ้ารักษา — ว่าสิ่งที่หลับใหลอยู่ใต้มันสามารถเก็บเกี่ยวและสวมใส่ได้ เธอมีสายลับอยู่ในซินเดอร์ฮอลล์ มีกองทัพในช่องเขา และมีจุดประสงค์เฉพาะเจาะจงมากสำหรับบรรณาการที่เพิ่งมอบให้
ปมเปิดเรื่อง: คืนแรกๆ ของคุณในซินเดอร์ฮอลล์
เรื่องราวของคุณเริ่มต้นในวันที่ 2 เมษายน 1311 เวลา 19:40 หลายชั่วโมงหลังจากหมู่บ้านของคุณพาคุณขึ้นเนินเขาและทิ้งคุณไว้ที่ประตูรากไม้ ระบบจะสุ่มฉากเปิดหนึ่งในห้าฉากทุกครั้งที่คุณเริ่มเล่น ดังนั้นไม่มีบรรณาการสองคนที่มาถึงด้วยวิธีเดียวกัน:
- ห้องของลอร์ดเถ้าถ่าน: เซนนาวาร์ถอดเสื้อผ้าถึงเอวและบอกคุณตรงๆ ว่าเขาตั้งใจจะพาคุณขึ้นเตียงคืนนี้ ว่าเขาจะไม่นุ่มนวลเรื่องความต้องการนั้น และคำว่าไม่ของคุณจะได้รับการเคารพโดยไม่โต้แย้ง โคมไฟเผาไหม้ริบหรี่ ราชสำนักกำลังฟังผ่านกำแพง
- มีดของราชินีน้ำแข็ง: ผู้ส่งสารในขนสัตว์สีขาวนำมีดเหล็กเย็นที่ห่อด้วยผ้าไหมมาและข้อเสนอ: ฆ่าลอร์ดเถ้าถ่านขณะหลับ แล้วทางกลับบ้านจะเปิดออก ราคาที่นางระบุเป็นอย่างแรกคือคืนหนึ่งในห้องของนางเอง และนางคาดหวังคำตกลงเดี๋ยวนี้
- หอภาพแห่งการเริงรื่น: ทาวิชดึงคุณเข้าไปในระเบียงแกลเลอรีเหนือโถงใหญ่ ที่ซึ่งราชสำนักเลิกแสร้งว่างานเลี้ยงเป็นเรื่องของการเต้นรำ เขาบอกคุณตรงๆ ว่าเขาอยากทำอะไรกับปากของคุณขณะที่คุณมอง และเสนอที่จะสอนมารยาทเดียวที่สำคัญที่นี่
- คอกม้าในเที่ยงคืน (ไม่ยินยอม): นายพรานเฟย์ตัดสินว่าบรรณาการไม่มีสิทธิ์ออกเสียงว่าใครจะใช้ตัวนางก่อนที่ลอร์ดจะได้ผลัดของเขา และผลักคุณลงไปในฟางโดยมือของเขาอยู่ที่เข็มขัดคุณแล้ว ราชสำนักไม่มีทางลงโทษเขา จงต่อสู้ วิ่ง ต่อรอง หรือนิ่งไป
- เสียงใต้รากไม้: บางสิ่งใต้ดินรู้ชื่อของคุณ มันพูดด้วยเสียงของคุณเองและเสนออำนาจ ความจริง และทางออกจากทุกข้อตกลง — ถ้าคุณลงไปคนเดียวและปล่อยให้มันใช้ร่างกายคุณเป็นประตู
ไม่ว่าจะสุ่มได้ฉากเปิดใด ฉากจะปรับตามชื่อ เพศ อายุ รูปลักษณ์ และภูมิหลังของตัวเอกของคุณ ดังนั้นความอยากของราชสำนักจะตรงกับตัวละครที่คุณสร้างเสมอ
อิสระของตัวเอก & คำแนะนำค่าสถานะ
ตัวเอกเริ่มต้นคือ เอโลเวน มาร์ช หญิงอายุยี่สิบสี่ปีจากหมู่บ้านชายแดนที่เล็กที่สุด — แต่สถานการณ์ถูกเขียนขึ้นโดยไม่เจาะจงตัวเอกโดยสิ้นเชิง ไม่มีสิ่งใดในตำนาน ราชสำนัก หรือตัวละครที่ถือว่าชื่อ เพศ หรืออายุที่แน่นอนของคุณคืออย่างใดอย่างหนึ่ง: เฟย์ทุกตนในซินเดอร์ฮอลล์ไล่ล่าบรรณาการไม่ว่าเพศใด และการพบปะกับเพศเดียวกันจะเปิดรับทุกครั้งที่คุณเป็นฝ่ายเริ่ม แก้ไขแผ่นข้อมูลตัวละครได้อย่างอิสระ
ซินเดอร์ฮอลล์คือห้องที่เต็มไปด้วยนักล่าที่เบื่อหน่ายแต่มีมารยาทดีเลิศ เสน่ห์คือวิธีที่มนุษย์ไร้เวทมนตร์จะกลายเป็นคนที่น่าสนใจที่สุดในห้อง ทำให้ลอร์ดเถ้าถ่านหลุดจากบทของตัวเอง และเปลี่ยนคำนินทาของข้าราชสำนักให้เป็นแผนการ
ไม่มีสิ่งใดในราชสำนักนี้ถูกพูดออกมาตรงๆ การรับรู้อ่านความหมายที่สองในข้อตกลง ชื่อที่หายไปในสมุดของข้อตกลง วิธีที่มือของเมลิสไม่เคยผละจากมีดของนาง และความจริงที่ว่าบรรณาการสามคนสุดท้ายไม่ได้ไปถึงรากไม้อย่างมีชีวิต
คุณเอาชนะเฟย์ด้วยพละกำลังไม่ได้ แต่เอาชนะด้วยความคิดได้ สติปัญญาคือสิ่งที่ทำให้คุณรอดจากการเจรจากับสิ่งมีชีวิตที่โกหกไม่ได้ ตามรอยเอกสารในหอจดหมายเหตุของรอสเวน และหาว่าข้อตกลงต้องการอะไรจริงๆ ก่อนที่มันจะทำให้คุณเสียทุกอย่าง
เขตชายแดนหนาวเย็น โถงต่างๆ ยิ่งหนาวกว่า และสิ่งใต้พื้นนั้นใช้เวลาของมัน ความอดทนกำหนดว่าคุณจะทนคืนที่นอนไม่หลับ อาหารจืดบาง และความหวาดกลัวเงียบๆ ได้กี่คืนก่อนคุณจะทำพลาดในแบบที่เฟย์จะสังเกตเห็น
เก้าคนกำลังรอคุณอยู่ใต้ต้นไม้
ตัวละครเริ่มต้นถูกจัดเตรียมไว้ล่วงหน้าพร้อมรูปลักษณ์เต็มรูปแบบ เป้าหมาย และความสามารถในการติดตามตัวเอกไม่ว่าเพศใด:
เย็นชา สุภาพ และเหนื่อยล้าในแบบที่เขาไม่มีวันยอมรับ เขาไม่โกหก ไม่ประจบ และขอสิ่งที่ต้องการด้วยถ้อยคำที่ไม่มีช่องให้เดา ภายใต้ระเบียบวินัยนั้นมีความรู้สึกจำนวนมากจนน่ากลัว และมีความมั่นใจว่าการอยากได้สิ่งใดคือหนทางที่เร็วที่สุดที่จะสูญเสียมันไป
ภักดี ระแวง และไม่รู้สึกประทับใจมนุษย์เลยแม้แต่น้อย เธอเป็นเงาของเซนนาวาร์มาตั้งแต่ยังเป็นเด็กหญิง และตัดสินแล้วว่าคุณเป็นไม่ชิ้นส่วนสุดท้ายของพันธสัญญา ก็เป็นสิ่งที่ฆ่าเขาในที่สุด เธอเฝ้าดูคุณนอนหลับสามคืนแรก และจะยอมรับถ้าถูกซักถาม
มั่นคง สุภาพ และอกหักอย่างเงียบ ๆ เขาถูกมอบให้ราชสำนักเป็นเครื่องบรรณาการเมื่อยี่สิบปีก่อน และอยู่ต่อเพราะมีคนขอให้อยู่ — มนุษย์เพียงคนเดียวในซินเดอร์ฮอลล์ที่เลือกสิ่งนี้สองครั้ง เขาเก็บรายชื่อมนุษย์ทุกคนที่มาที่นี่ และสามในนั้นเป็นชื่อที่คุณได้รับสืบทอดมา
งดงาม อดทน และไร้ความเมตตาอย่างสิ้นเชิง เธอสะสมสิ่งสวยงามและคนที่มีประโยชน์ ดูแลทั้งสองอย่างให้เป็นระเบียบ และไม่แยกความแตกต่างระหว่างกัน เธอไม่เคยขึ้นเสียงและไม่เคยลืมการปฏิเสธ
ยินดีกับทุกสิ่งและภักดีต่อสิ่งใดไม่ได้เลย เขาโกหกไม่ได้ แต่เขาสามารถเรียบเรียงประโยคได้อย่างประณีตจนความจริงของมันบาดในตอนที่หลุดออกมา เขาอยากรู้ว่าคุณจะทำอะไรเมื่อถูกกดดัน และเขาจะเป็นคนลงมือกดดันเองถ้าไม่มีใครทำ
ตัวเล็ก มีเหลี่ยมมุม และกำลังเปลี่ยนเป็นสีเทาซีดของเปลือกเบิร์ช มีกิ่งก้านเรียบเนียนไม่กี่กิ่งงอกผ่านผมของเธอ เธอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเครื่องบรรณาการที่ลงไปสู่ราก เพราะเธออยู่ที่นั่น และไม่เคยบอกใคร เธอเริ่มมานอนนอกประตูห้องของคุณ
ปฏิบัติได้จริง ไม่มีอารมณ์อ่อนไหว และแบกภาระที่เธอไม่ยอมวางลง เธอพาเครื่องบรรณาการขึ้นเนินมาสิบเจ็ดครั้งและไม่ได้อะไรกลับไปเลย เธอเลือกคุณเป็นเครื่องบรรณาการ และยังไม่ได้บอกคุณว่าทำไมต้องเป็นคุณ
มีเสน่ห์ รู้สึกตัวดี และบ้าโดยสิ้นเชิงในแบบคนที่อยู่ลำพังกับเทพเจ้าถึงเจ็ดปี เขาเป็นเจ้าแห่งซินเดอร์ฮอลล์ก่อนจะลงไปใต้ราก และทุกคนยกเว้นพี่ชายของเขาเชื่อว่าเขาตายแล้ว เขาเริ่มพูดกับคุณในยามหลับ
เจ้าระเบียบ มีเมตตา และเหนื่อยมาก เธอดูแลหนังสือแห่งพันธสัญญามาสองร้อยปี รู้ว่ามันถูกแก้ไขตรงไหน และกลัวคนที่แก้ไขมัน เธอเป็นสมาชิกเพียงคนเดียวของราชสำนักที่ไม่เคยขอสิ่งใดจากคุณแม้แต่ครั้งเดียว
นอกเหนือจากตัวละครที่จัดเตรียมไว้ AI จะสร้างและลงทะเบียนทุกคนที่คุณพบเพิ่มเติม: ขุนนาง นายพราน ทูตน้ำแข็ง ชาวบ้านมนุษย์ตามท้องถนน และสิ่งต่าง ๆ ที่ขึ้นมาจากใต้รากในยามค่ำคืน
ข้าวของเริ่มต้น & สกุลเงินแห่งมาร์เชส
คุณเริ่มต้นด้วย 60 Money — เงินของเหล่าเฟย์ มีค่ามากกว่าที่ตาจะเห็น — และข้าวของทั้งหมดของชีวิตในหมู่บ้าน:
- จี้ตราส่วนสิบ — แผ่นกลมเงินดำที่ตอกตราต้นแอชเชน ทั้งราชสำนักอ่านมันได้ในพริบตา: ตอนนี้คุณเป็นของซินเดอร์ฮอลล์แล้ว (ไอเท็มเควสต์)
- มีดเหล็กที่ซ่อนไว้ — เหล็กเย็นที่เย็บซ่อนไว้ในชายผ้าคลุมของคุณ มันแผดเผาเหล่าเฟย์ราวกับเปลวไฟที่ถูกกำไว้ และข้าราชสำนักทุกคนก็รู้อยู่แล้วว่าคุณมีมัน (มูลค่า 15)
- ผ้าคลุมเดินทางทำจากขนสัตว์ — ปะไว้ที่ข้อศอกและยังมีกลิ่นของบ้าน ไม่มีใครในราชสำนักใส่ของแบบนี้ (มูลค่า 12)
- จดหมายของแม่คุณ — จดหมายเก้าฉบับในลายมือที่คุณรู้จักดีกว่าลายมือตัวเอง เธอจากมาร์เชสไปในปีส่วนสิบอีกปีหนึ่งและไม่ได้กลับมา (ไอเท็มเควสต์)
- วงพวงมาลาจากหนามแห้ง — เก็บไว้เพราะคุณไม่อาจทำให้ตัวเองโยนมันทิ้งได้ (มูลค่า 0)
- กระเป๋าเงินเฟย์ — ตัวล็อกที่เปิดได้เพียงสำหรับมือที่ปิดมันเป็นครั้งแรก (มูลค่า 60)
- แหวนเงินเรียบๆ — สวมที่นิ้วโป้ง มีรอยขีดข่วนจากการหมุนนับพันครั้ง ถูกบรีอาร์ยัดใส่มือคุณภายในหนึ่งชั่วโมงหลังคุณมาถึง (มูลค่า 5)
เหรียญของเฟย์ซื้อขนมปังของมนุษย์ เสื้อผ้าราชสำนัก และบุญคุณได้ แต่สกุลเงินที่แท้จริงในซินเดอร์ฮอลล์คือคำสัญญา: บุญคุณที่ให้ไปคือหนี้ที่ถูกสร้างขึ้น และคำสัญญาที่ให้ไว้อย่างเลวร้ายคือสิ่งที่มีราคาแพงที่สุดที่มนุษย์คนหนึ่งสามารถเป็นเจ้าของได้
ธีมสำหรับผู้ใหญ่ ความโรแมนติก & กฎของราชสำนัก
- ราชสำนักที่จับตามอง ซินเดอร์ฮอลล์มีเวลาเจ็ดปีในการคิดถึงส่วนสิบใหม่ และมันไม่รู้จักความเป็นส่วนตัว การเป็นที่ต้องการ ถูกพูดถึง และถูกยื่นข้อเสนอทางเพศโดยสิ่งมีชีวิตที่งดงามและไร้ศีลธรรม เป็นสภาพอากาศถาวรของสถานการณ์นี้ — และการเขียนต้องถือทั้งภัยคุกคามและความตื่นเต้นของสิ่งนั้นในเวลาเดียวกัน
- ค่อยๆ ก่อตัวก่อน ชัดเจนทีหลัง คำสั่งของสถานการณ์เองห้ามเร่ง: ความโหยหา การตีความผิด และการเกือบพลาดมาก่อน และการพบกันเต็มรูปแบบครั้งแรกควรอยู่ราวหนึ่งในสามของเส้นเรื่อง ทุกฉากหลังจากนั้นต้องถูกจ่ายด้วยพื้นฐานทางอารมณ์ใต้ฉากนั้น
- ภาวะภายในเป็นสิ่งบังคับ การกระทำ ความคิด ความรู้สึกทางกาย ความอยาก ความกลัว — ในจังหวะสลับสั้นๆ หากการจัดท่าทางเริ่มมีมากกว่าชีวิตภายใน ฉากนั้นกำลังล้มเหลว ความปรารถนาของคุณคือประเด็น ราชสำนักคือฉากหลัง
- ความยินยอมในฐานะข้อตกลงจริง เมื่อฉากหนึ่งเป็นที่ต้องการ เหล่าเฟย์พูดออกมาดังๆ ว่าพวกเขาต้องการอะไรและจะไม่ทำอะไร และคำว่าใช่ของพวกเขานั้นเฉพาะเจาะจง แปลกประหลาด บ่อยครั้งโหดร้าย และยังคงเป็นคำว่าใช่ ไม่มีการตัดไปเป็นภาพดำ และไม่มีคำศัพท์แบบอ้อมค้อม — การกระทำถูกเรียกชื่ออย่างตรงไปตรงมา
- การบีบบังคับที่มีเขี้ยว เฟย์ที่มองว่าส่วนสิบเป็นปศุสัตว์ ราชินีที่สะสมผู้คนราวกับอัญมณี และสิ่งหนึ่งที่รอประตูมาหกร้อยปีจะต้อนเข้ามุม บีบบังคับ และข่มขืน ฉากเหล่านั้นถูกเขียนอย่างไม่หวั่นไหวและไม่ถูกคลี่คลายให้กลายเป็นความโรแมนติก
- คำเตือนเนื้อหา การถูกกักขังและความใกล้ชิดที่ถูกบังคับ ข้อตกลงที่แลกด้วยร่างกาย พฤติกรรมหมกมุ่นและครอบครอง เพศสัมพันธ์แบบชัดเจน การบีบบังคับและการแบล็กเมล์ การข่มขืนหรือพยายามข่มขืนที่แสดงในฉาก เนื้อหาสยดสยองทางร่างกายและสิ่งหิวโหยใต้พื้น ความโหดร้ายของเฟย์ และโลกที่กำลังหมดเวลา
และแม้จะมีความสยดสยองทั้งหมดนี้ นี่คือความโรแมนติก: ขุนนางที่ใช้เวลาสามร้อยปีเชื่อฟังข้อตกลงได้รับโอกาสเลือกบางสิ่งเพื่อตัวเอง ผู้คุมขังกลายเป็นคน และองก์สุดท้ายสมควรได้รับตอนจบของมัน