Hollowmere, Herfst 2026: De Stad met de Witte Gebitten
Sommige steden zijn gebouwd aan rivieren, andere op kruispunten. Hollowmere is gebouwd op een doorgang. In 1702 sloegen drie stichters de eerste palen voor een molen recht boven de enige droge toegang tot een ingestorte grot die de plaatsbewoners altijd the Hollow hebben genoemd — een overstroomd stelsel dat volgens elke meting die ooit is verricht bodemloos is, en dat "ademt" volgens een ritme dat de oude families bijhouden in almanakken. Druk, waterpeil, dromen en vermissingen stijgen allemaal tegelijkertijd. Elke zevende herfst bereiken ze hun piek. Hollowmere: A Lifetime of Secrets werpt je in die stad, een week voor de Oogstwacht, die het enige vasthoudt wat de stichters al drie eeuwen proberen te begraven.
Aan de oppervlakte is Hollowmere zo gewoon dat het bijna vijandig overkomt: vlaggenmasten op vrijdagavond, een historisch centrum, een bibliotheek met een nieuw dak en een liefdadigheidsinstelling — de Hollowmere Heritage Trust — die alles betaalt. Ondergronds is de Trust het publieke gezicht van de Quiet Choir, een kerkgemeenschap van driehonderd jaar oud waarvan de stichters (de Delacroix, die de stad bezitten; de Carrow, die de rechtbanken en de politie runnen; en de Marsh, die in 1987 uit alle publieke registers werden geschrapt) al sinds voordat Amerika een naam had voor wat ze deden, iets voeren onder het meer.
Dit is geen spookhuisverhaal en het is geen machtsfeestje. Het is een thriller over complotten in een klein dorp met een horror-motor in de kelder — waar de politiemanager een diaken van de Choir is, de therapeut die je rechtbankdocumenten tekent haar eigen afspraken heeft met de Trust, en de mensen die verdwijnen komen terug als iets anders, glimlachend en met een baan. Je keuzes hebben gevolgen die weken later verschijnen, in een grijze jas en met vragen die je niet kunt beantwoorden.
De openingsscène: Het dagboek in de kist
Je verhaal begint op 16 oktober 2026 om 17:40 uur — een vrijdagavond, een week vóór de Oogstwacht. Je bent negentien, het laatste jaar van je middelbare school is bijna voorbij, en de spullen van je moeder zijn eindelijk uitgepakt. Wat erin zit, is geen rouw; het is bewijsmateriaal. Een waterschade dagboek in haar handschrift: namen, datums, waterpeilen en een ritueel kalender die driehonderd jaar teruggaat. Het is het enige volledige verslag van het pact dat de stichters hebben gesloten, en van het Rite of Unsealing dat het handhaaft — of vernietigt.
De motor kiest bij elke nieuwe start willekeurig een van vijf afzonderlijke openingshooks, dus geen twee eerste nachten zijn hetzelfde: een confrontatie in de keuken om middernacht met je stiefmoeder, een stiefzus die in je bed kruipt met het dagboek met omgeslagen hoekjes, een met was verzegelde uitnodiging voor het landgoed van de Delacroix, een verzameling chantage in een steegje, of een bezetenheid waar je getuige van wordt in het appartement van een klasgenoot. Wat constant is, is dit: de Choir weet al dat het dagboek bestaat, en ze heeft besloten dat jij een probleem bent dat beheerd moet worden.
De Stad die Kijkt
Hollowmere is een gesloten systeem. De Trust bezit de banen, de rechtbanken, de politie en de helft van de hypotheken. Elke gunst die je accepteert, elke schuld die je uitstelt, en elke persoon bij wie je je uitspreekt, wordt een hefboormiddel dat iemand tegen je kan gebruiken — en de stad heeft geleerd om geen papieren in te dienen wanneer iemand vertrekt.
De Ashgrave Codex
Een grootboek gebonden in met water opgezwollen perkament, eeuwenlang bewaard gehouden door de Ashgrove-familie — de erfelijke archivarissen van het Koor — en bevattende het enige volledige verslag van het pact en het Ritueel. Degene die het bezit, kan het Ritueel voltooien, weigeren, of herschrijven. Het dragen ervan maakt je tot de meest gezochte persoon in de stad.
Een Huis Vol Verlangen
Het Ashgrove huishouden is wat er van je familie over is: een stiefmoeder die bepalt wat ze wil en het gewoon neemt, een stiefzus die je hier al jaren naar suggereert, en een oudere stiefzus die stilletjes de archieven van de Trust fotokopieert terwijl ze zichzelf van alles andere berooft.
Protagonist Vrijheid & Attribuutgids
Het standaardpersonage is een negentienjarige mannelijke Marsh-erfgenaam — maar het scenario is geschreven met volledige ambiguïteit voor de protagonist. Niets in de wereldgeschiedenis, de openingsscènes of de cast gaat uit van je naam, geslacht of exacte leeftijd. Een vrouwelijke protagonist leest perfect: hetzelfde stiefgezin, dezelfde rivalen, en hetzelfde Koor maken dezelfde aanspraak op je, en de romance is geschreven om in beide richtingen te werken. Verander het geslacht, de naam, de leeftijd, het uiterlijk of de achtergrond naar willekeur — Hollowmere buigt mee met wie je ook besluit te zijn, en seksuele contacten tussen mensen van hetzelfde geslacht worden omarmd wanneer jij ze initieert.
De vier voorgestelde attributen zijn degenen die dit scenario het meest belonen: een scherpe geest voor het archief, aanwezigheid om een huishouden en een complot bijeen te houden, waarnemingsvermogen om het teken van de Hollow op een persoon te zien voordat het te laat is, en behendigheid voor de nachten wanneer de reservoirtunnels de enige uitgang zijn.
De Codex is een onderzoeksprobleem voordat het iets anders is. Intelligentie doorziet de waterstanden, de rituele data en de tegenstrijdigheden in de eigen archieven van de Trust — en het is wat je in staat stelt het Ritueel goed genoeg te begrijpen om te kiezen wat je ermee doet.
Hollowmere draait evenzeer op relaties als op geheimen. Charme verandert de hefboomwerking van een stiefmoeder in een alliantie, de onderhandeling van een erfgename in een echt gesprek, en een huis vol verstrengelde affecties in hetgeen dat je in leven houdt wanneer het Koor je klemzet.
Niets in deze stad presenteert zich eerlijk. Waarnemingsvermogen vangt de Hollowed achter een bekend gezicht, de leugen achter de liefdadigheid van de Trust, en het moment dat de Luisteraar stopt met doen alsof hij je bondgenoot is. Het is ook wat je in staat stelt het teken van de Ember Draught op een persoon te zien.
Het Koor klopt niet aan. Behendigheid krijgt je over de Delacroix-muur, weg uit het achterste raam van het kantoor van de Trust, en door de overstroomde kelder-tunnels onder de oude molen wanneer het alternatief is om jezelf te verklaren aan een Herderin.
Het Huishouden van Hollowmere: Negen levens verstrengeld met de jouwe
Elk lid van de startcast is voorzien van een volledig uiterlijk, temperament en doelstelling — en elk is geschreven om een protagonist van elk geslacht na te jagen:
Droog, beheerst en onverstoord door de meningen van anderen. Zij beheert het geld en de zwijgzaamheid van het huishouden, heeft nooit uitgelegd waarom ze bleef nadat je moeder verdronk, en vindt steeds weer redenen om in het donker in jouw deurpost te staan. Zij beslist wat ze wil en neemt het dan ook.
Sly, grappig en schaamloos, in jouw gestolen bandshirts en onpassende sokken. Ze vertelt je de waarheid wanneer niemand anders dat doet en is veel banger voor de Leegte dan ze toegeeft. Ze heeft jarenlang getest hoe ver ze je kan opjagen — en heeft besloten dat het antwoord verder ligt dan jullie beiden dachten.
Koel, veeleisend en onstuitbaar verantwoordelijk. Ze geeft literatuurles, beheert de familiepapieren en is verloofd met een man van wie ze niet houdt. Ze heeft twee jaar lang stilletjes de dossiers van de Trust gefotokopieerd en heeft het niemand verteld — tot het dagboek haar dwingt.
Ruw, competitief en allergisch voor oprechtheid. Ze is het snelste meisje van de stad, de enige die er niet om geeft wiens familie het heeft gesticht, en de laatste persoon die de vermiste klasgenoot nog levend zag. Ze wil niet beschermd worden; ze wil dat je haar bijhoudt.
Charmant, meedogenloos en oprecht verveeld. Ze is opgegroeid binnen het Koor en weet precies waar de Wacht voor dient; ze beslist of ze het zal erven of vernietigen, en ze zal je in beide gevallen gebruiken. Ze neukt als een onderhandeling en wint altijd.
Stil, briljant en bijgelovig op een manier die ze zelf academisch noemt. Ze heeft al twee jaar de verdwijningen in de stad gedocumenteerd en verwacht niet geloofd te worden. Ze wil liever een partner in het archief dan een vriendje — en zij is degene waarnaar het ding in de molen als eerste reikt.
Kortaf, waakzaam, en opgevoed om te vechten tegen dingen die niet zouden mogen bestaan. Als jongste bewaker van de Klokkenluiders, gestuurd vanuit het Karpathische stadje Vetrov toen de zusterorde de Leegte hoorde ruttelen, vindt ze Hollowmere luid en zacht — en is ze in haar leven nog nooit zacht aangeraakt.
Warm, onderzoekend en meesterlijk ontwijkend wat betreft zichzelf. De enige volwassene in de stad die je eerlijk zal vertellen dat het Koor gevaarlijk is — en zij heeft haar eigen deals met het. Ze weet waarom je moeder stierf, en ze heeft besloten dat jij het waard bent om haar regeling voor te riskeren.
Geduldig, droog en onverschillig tegenover geweld. De oude man van het Koor voor de lijwelijkszorg; gevangen gezet voor een moord die hij wel heeft gepleegd en een die hij niet heeft gepleegd, hij kent de verzegelde poort onder het meer en de namen van elke ouder. Hij wordt de bondgenoot die je redt — of de vijand die je begraaft.
Buiten de vastgestelde cast genereert en registreert de AI iedereen die je nog meer ontmoet: Trust-medewerkers, Koor-ouderlingen en hun Herderinnen, Delacroix-gasten, Blacklake-gevangenen en bewakers, de Klokkenluiders van Vetrov en de smokkelaars van het Zelárov Syndicate — inclusief wie er ook stilletjes het ding onder het meer heeft gevoed.
Beginbezit & de Economie van Gunst
Je begint met 150 Geld en een rugzak vol gewone tienerbezittingen die op het punt staan om onderzoeksuitrust te worden:
- Vervaagde Flanellen Jas — gevoerd zonder, de ellebogen zijn zacht, één zak is permanent uitgerekt (waarde 20).
- Versleten Hardloopschoenen — goedkoper mesh, het profiel is aan de buitenkant gladgesleten; ze hebben je al honderd keer naar het pad bij het reservoir gedragen (waarde 35).
- Gescheurd Telefoon — een scherm vol met barsten en 41% batterij; de camera werkt nog, wat je gebruikt om alles te documenteren (waarde 80).
- Canvas Rugzak — een kapot ritsje en een getekende Sharpie-bel op de flap (waarde 15).
- Ashgrove Huis-sleutel — met een tweede, kleinere sleutel die past op de kelderdeur die je nooit mocht openen (waarde 2).
- Waterbeschadigd Dagboek van je Moeder — het centrale quest-item; een driehonderd jaar oude rituele kalender geschreven door je moeder (onbetaalbaar).
- Zaklamp> — een bereik van vijftien voet die je al eens heeft gered bij het reservoir (waarde 12).
- Vouwbare Zakmes — een twee-inch halfgetand mesje, handig voor touw en niet veel meer (waarde 18).
- Gasstation Beef Jerky (×3) — stilt de honger wanneer het avondeten nog uren weg is (waarde 4).
- Waterfles — ingedeukt staal, bij elke kraan in de stad bij te vullen (waarde 10).
Geld in Hollowmere koopt weinig wat er echt toe doet. De echte munteenheid is gunst: een ambtenaar die wegkijkt, een agent die een naam vergeet, een Delacroix die je uitnodigt voorbij de poort. Elk van hen is een schuld, en het Koor houdt zijn grootboeken onberispelijk bij. Geef munten uit waar je kunt; geef alleen verplichtingen uit wanneer je geen andere optie hebt — en houd je eigen overzicht van wie jou wat verschuldigd is, want de stad zal dat niet doen.
Vijf willekeurige openings: hoe elke speelsessie begint
Wanneer je een nieuw avontuur begint, trekt Eros Fable willekeurig een van vijf verschillende openinghooks en overhandigt deze aan de Game Master, zodat geen twee eerste nachten op dezelfde manier verlopen. Enkele zijn langzame verleidingen of transacties met tanden, en twee zijn expliciet non-consensueel:
- Het Keukenboek: Je vader is weg, het huis is te stil, en je vindt Delphine om middernacht met een fles wijn, zonder glas, en de dagboeken van je moeder open op jouw plek aan tafel. Ze heeft een week gewacht om te zien wat je ermee zou doen — en ze heeft al besloten wat zij met jou gaat doen.
- Het Middernachtelijke Stiefzusje: Verity glipt na één uur 's nachts je kamer binnen in jouw oude hemd en verder niets, het dagboek onder haar arm, al twee keer gelezen. Ze heeft de rituele data en de namen gevonden, en ze heeft besloten dat de nacht bang doorbrengen een verspilling zou zijn.
- De Delacroix Uitnodiging: Een met was verzegelde envelop, een feestje om middernacht, en een aanbod dat je niet kunt weigeren: het archief van het Koor in ruil voor de Codex. Portia besluit dat de onderhandeling liever op haar knieën en marmer moet plaatsvinden — met de gasten van haar familie twee kamers verderop.
- Het Herdersmeisje (Non-Consensueel): Je verlaat het kantoor van het Trust nauwelijks voordat een agent in een grijze mantel in de steeg op je wacht met je naam, het dossier van je moeder, en foto's die je vader tegen de ochtend zouden beschuldigen. Ze is hier niet om geld te innen, en het kan haar niets schelen of je het wel wilt.
- De Luisteraar (Non-Consensueel): Miras deur staat open, haar appartement is donker, en het wezen dat haar lichaam bewoont biedt je alles wat het Koor weet aan — en neemt de betaling van haar lichaam terwijl jij toekijkt, met haar ogen open en zonder dat er iemand thuis is.
Welke hook dan ook wordt getrokken, de scène past zich aan de naam, het geslacht, de leeftijd, het uiterlijk en de achtergrond van je protagonist aan, zodat de proposities, vreemdelingen en indringers altijd passen bij het personage dat je hebt gemaakt. Speel het scenario opnieuw om een andere openingsavond te ervaren.
Volwassen thema's, Romantiek & de regels van een klein stadje
Hollowmere: A Lifetime of Secrets is een ongenadigen 18+ scenario, gebaseerd op een handvol kenmerken die het anders maken dan wat dan ook in de catalogus:
- Een samengesteld gezin waar de muren dun zijn. Seks met stieffamilieleden is hier een doorlopend thema gedurende het hele seizoen, in plaats van een toevalletje: Delphine bepaalt wat ze wil en neemt het, Verity teaset tot je toegeeft, en Rowan ontzegt zichzelf seks tot ze het niet meer kan. Het scenario behandelt dit als de ingewikkelde, geladen, door onderhandeling verkregen kwestie die het is — en het vervaagt nooit naar zwart.
- Affectie die daadwerkelijk content blokkeert. Een van de vrouwelijke hoofdpersonages houdt je status bij. De gereserveerde atlete, de handelsgerichte erfgename, de schuwe onderzoeker, de buitenlandse bewaarder, en de rest zullen slechts zo ver gaan met je als de relatie die je daadwerkelijk hebt opgebouwd — wat de zoektocht een verhaal maakt, in plaats van een checklist.
- Het Koor vraagt niet. De Shepherdesses chanteren, het Trust bezit mensen, en de Hollow respecteert geen 'Nee'. Verhaallijnen gebaseerd op de Codex, de verdwijningen en de Vigil zullen je meeslepen naar non-consensuele seks — vastgepind worden en gebruikt worden door een agent die de toekomst van je familie bezit, klemgehouden worden op een Delacroix-feestje, overgenomen worden door een bezeten lichaam terwijl het met jou praat met de mond van het slachtoffer. Het scenario beschrijft de weerstand en de daad onvergetelijk hard.
- Corruptie en bezetenheid als horror. De Listener is een informant, een verleider, en een monster, en hij handelt in lichamen. Zijn kennis is echt; zijn doelen zijn niet die van jou. Het dichterbij laten komen van de Listener is vaak de snelste weg naar de waarheid — en kost altijd een prijs.
- Zwangerschap, bijgehouden en met gevolgen. Onbeschermte seks met een vrouwelijk personage kan leiden tot conceptie, en de vrouwen van de Vigil hebben hun eigen plannen voor een Marsh-erfgenaam. Het deterministische zwangerschapsmechanisme van de engine draait onder de hele campagne door.
- Relaties tussen personen van hetzelfde geslacht, volledig omarmd. Wanneer je een romance tussen personen van hetzelfde geslacht begint — met Delphine, Verity, Rowan, Bex, Portia, Mira, Ilka, Dr. Solis, of wie dan ook — is de reactie even warm en accepterend als bij elke andere koppeling.
Instemming is de gewone munteenheid van deze relaties, en de hoofdrolspelers zijn geschreven om daadwerkelijk ontvankelijk te zijn zodra je hun vertrouwen hebt gewonnen. Maar de zoektocht naar de waarheid over de Hollow duwt je routinematig de kamers in waar jouw 'nee' niet de doorslaggevende stem is, en het scenario zal je niet beschermen tegen de gevolgen van de wereld die het opbouwt.
